പൊഴിയുവാൻ നില്ക്കുമൊരു മലരിന്റെ
 മധു നുകരുവാനായി കൊതിപൂണ്ടു ഞാനന്നടുത്തു വന്നു
ഒരുവട്ടം പലവട്ടം തൊട്ടു നോക്കി
ഞാനാ സുവർണ കുസുമത്തെ സ്വന്തമാകാൻ
പിന്നെ
പലവഴി താണ്ടി ഞാൻ ഉദ്യമം കണ്ടതും
പൊഴിഞ്ഞു  വീണാ ദളങ്ങൾ എന്നെ നിരാശായാക്കി
ഓര്ക്കുന്നു പൂവേ ഞാൻ ഇന്നും നിന്നെ
നിൻ സൌരഭ്യം എന്നെ വലക്കുന്നല്ലൊ!